Momenten

Er zijn van die momenten in mijn werk… Momenten om nooit te vergeten.

Ik sta cursus te geven. Ga op mijn tafel zitten. Blad blijkt los te zitten. Vóór ik het weet, zit ik op de grond tussen de scherven van het serviesgoed, een kapotte thermoskan, water, koffie. Na de eerste schrik barst de groep in lachen uit.

Ik sta cursus te geven. Plotseling allemaal verschrikte ogen bij de cursisten en een algehele ingehouden adem. Flip-over achter mij valt om, richting glazen boekenkast. Raakt die kast net niet. Ik heb het pas in de gaten ná de klap.

Cursus “werkoverleg” in een aluminiumfabriek. De mannen hebben er echt zin in. Weigeren hun jassen uit te doen, broodtrommels komen tevoorschijn, een enkeling houdt een koptelefoon op.

Cursus “sociale vaardigheden” aan een groep alternatief gestrafte jongeren. Jongen komt dreigend op me af en zegt: “Ik weet je te vinden mannetje daar in Amsterdam”.

In een conferentieoord word ik 's nachts wakker gemaakt. Of ik maar met de groep mee wil komen feesten. Ze hebben het zó gezellig.

Ontroerend moment. Groep politieagenten. Eentje doet stoer en onkwetsbaar, ondanks wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn werk, “houdt niet van al die emoties”. Ik geef hem de opdracht een spreekbeurt te houden over “stoerheid”. Na enige voorbereiding gaat hij voor de groep zitten. Hij begint te huilen en houdt daar niet meer mee op.

Ik zit een grote conferentie voor van een bedrijf. De heer De Haas, directeur, zit naast mij. Ik geef het woord aan “de heer De Haan”. “Verkeerd beest”, sist hij me toe.

Ik prijs in een cursus een boek van mezelf aan. Met als grap: “Dan kan mijn schoorsteen ook weer roken”. Cursist zegt: “Ik heb het al, gekocht in de ramsj…”

Cursus voor een ondernemingsraad. Cursist zegt: “Ik hoef dit allemaal niet te leren, want als God wou dat ik het wist, dan hád ik het al geweten”.

2 februari 2012