In het basisonderwijs zie je steeds meer overhead. Externe controleurs en adviseurs, bestuurders, directeuren, adjuncten, coördinatoren van van alles en nog wat. En al die mensen willen iets met het onderwijs. Ze denken na, vergaderen, schrijven plannen, leiden op, coachen, vinden nieuwe trends uit. Velen zijn zeer gedreven in hun missie. En de leerkracht… zij ploegde voort.
Naast de realiteit van kwaliteitsverbetering en beleidsvorming is er de realiteit van de leerkracht en haar groep. Dag in, dag uit met je kinderen in de weer. Vele leerkrachten hebben het gevoel, dat ze dat volhouden “ondanks” alle bemoeienis i.p.v. “dankzij” al die bemoeienis. Leerkrachten zijn aanpakkers, geen woorden, maar daden. Gewoon steeds doen wat er gedaan moet worden. Onderwijzen, opvoeden, orde houden, improviseren, structureren, sfeer scheppen, aandachtig zijn, werk nakijken, feestmutsjes nieten en plakken, sinterklaascadeautjes kopen, in poëziealbums schrijven, ouders contacten, pleinbeurt, volgende dag voorbereiden, schoolreisje regelen, tijdens de lunch nog gauw even… “Wil de laatste de afwasmachine aanzetten?” Moet ik nog doorgaan?
En dan aan het eind van zo'n dag nog even vergaderen, of naar een cursus, of handelingsplannen schrijven, of je persoonlijk ontwikkelingsplan schrijven, of introductie van een nieuw project. “Taataa… dat gaan we er nog even bijdoen”. Veel projecten en trajecten lopen vast, omdat er geen tijd of geen draagvlak voor is. Dat is frustrerend voor iedereen, zowel voor de bedenkers als voor de gedoodverfde uitvoerders. En de leerkracht… zij ploegde voort.
Maar los van die frustraties, los van de ervaren tijdsdruk, los van het gevoel overvraagd te worden is er iets veel ergers aan de hand. Impliciet krijgt de leerkracht voortdurend de impliciete of expliciete boodschap: “Jij doet weer eens iets niet goed”.
In een zaal, helemaal gevuld met leerkrachten, een paar jaar geleden, ik was erbij, echt gebeurd, zegt de kersvers gekozen “leerkracht van het jaar” tegen zijn publiek: “Jullie houden niet van verandering, leerkrachten zijn vaak idea-killers”. En de leerkracht… zij ploegde voort.
We moeten vaker zeggen dat we het beroep van leerkracht bewonderen, dat we de leerkracht bewonderen. Ik geef het je te doen, met zo'n lokaal vol van die rakkers. Met het constante beroep wat op je wordt gedaan. Met je broodtrommeltje en je appeltje voor snel tussendoor. Hulde aan de leerkracht!
