De autonomie van de professional

Dit thema gaat me zeer aan het hart. In elke professionele organisatie kent
men het dilemma, soms de kloof, tussen de organisatiebehoefte aan gezamenlijkheid (vaak verwoord en bewaakt door het management) enerzijds en de behoefte aan vrijheid en ruimte van de professional anderzijds.

Soms wordt de kloof zo groot, dat je bijna kunt spreken van “twee werelden”. Het management verwijt de werkers dan “eigenwijsheid” en “solisme”. En de werkers verwijten het management te leven in een
“virtuele werkelijkheid”. Het is een oud, bekend, veel beschreven dilemma.
(Lees bijvoorbeeld het boek van Weggeman, “Leiding geven aan professionals? Niet doen!”)

gevolgen

Als men hier niet goed mee omgaat, krijgt men de rekening: conflicten, energieverlies, afname van de arbeidstevredenheid, uitgebluste of weggehoonde managers, niet-werkende beleidsplannen, boycotgedrag, papieren tijgers in laden, schijnresultaten, machtsstrijd, organisaties met twee gezichten, een overdreven hoofdrol voor de informele leiders.

Jammer van al dat talent. Lees verder...

 
   
 
   
Als men de realiteit van de
uiteenlopende behoeften
onder ogen kan zien en
ermee leert leven, is de
professionele organisatie
eigenlijk de mooiste
organisatie die er is!